σκατά να φάνε...

Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης

Στον ΣΥΡΙΖΑ/Βίλα Αμαλία/JP Morgan υπάρχει ένα κομμάτι των στελεχών και ο προπαγανδιστικός μηχανισμός τους που τις τελευταίες μέρες έκαναν εμπόριο πτωμάτων και πόνου. Βγήκε κι ο Παπαδημούλης, ο γνωστός οικονόμος και νοικοκύρης αριστερός επενδυτής με το 1.329.600 ευρώ (499.000 στην μπάνκα και επενδυτικό χαρτοφυλάκιο 830.600), σκούπισε με μεταξωτό μαντίλι τα δάκρυά του, που έσταζαν πάνω στο φουά γκρα, και, διακόπτοντας τον όλο ιδρώτα αγώνα του κατά των «διεθνών τοκογλύφων», κατήγγειλε ως «απάνθρωπες» τις δηλώσεις των αρμοδίων, που τόλμησαν να μην κρεμάσουν ανάποδα τους λιμενικούς.

Χωρίς πόρισμα και με αντικρουόμενες καταθέσεις, φαινόμενο συχνό, λόγω της σύγχυσης σε τέτοια γεγονότα. Θα πρέπει να θυμόμαστε το ενδεχόμενο ότι ενίοτε οι «καταγγελίες» μπορεί να αποσκοπούν σε ευνοϊκότερη μεταχείριση του αλλοδαπού. Δεν μπορούν άλλοι να λένε ξεκάθαρα ότι οι λιμενικοί προσπαθούσαν να τους σώσουν κι άλλοι να καταλαβαίνουν το αντίθετο. Επειδή όμως ούτε εγώ ούτε κανείς από τους επαγγελματίες «αντιρατσιστές» και τους χλιδάτους συριζαίους βουλευτές δεν ήμασταν εκεί, ας περιμένουμε το πόρισμα.

είναι αργά για δάκρυα....

Του Θύμιου Παπανικολάου - Κλαυθμυρισμοί και οδυρμοί για το έγκλημα των δουλοκτητών της Μανωλάδας!!!
Νεροποντές θρήνων και πελώρια κύματα ηθικής αγανάκτησης από όλες τις κατοχικές και «αριστερές» ύαινες του καθεστώτος, που επί δεκαετίες, μεθοδικά, σταθερά, δικτατορικά (ποτέ ο ελληνικός λαός δεν ρωτήθηκε) και με τρομοκρατικά πυροβόλα τον «αντιρατσισμό», τον …Σόρος και CIA, προώθησαν και ευλόγησαν την ΕΙΣΑΓΩΓΗ των αλλοδαπών δούλων για τα υπερκέρδη των επιχειρηματικών μαφιών, αλλά και για τη διάλυση της ελληνικής κοινωνίας και του λαού της…

Μόνο αυτό το συντεταγμένο και ενορχηστρωμένο αμόκ της θρηνωδίας και της «ευαισθησίας» από τους «νταβάδες» των  ΜΜΕ και τα μίσθαρνα δημοσιογραφικά τους απανθρωπάρια, το «αμόκ» από τα ανδρείκελα της κυβέρνησης, καθώς και από τους «αριστερούς» ψάλτες της αποικίας-ΕΛΛΑΣ, αυτό το «αμόκ» των στυλοβατών και διαχειριστών του καθεστώτος αποκαλύπτει περίτρανα τον αβυσσαλέο φαρισαϊσμό  και τη θεατρική μοχθηρία  ΟΛΩΝ τους…
 
Η Ελλάδα έχει κατακλυστεί από αλλοδαπούς δούλους,  έχει μετατραπεί σε ΑΠΟΙΚΙΑ αλλοδαπών δούλων και γκέτο, σε ΑΠΟΘΗΚΗ υποζυγίων για τους νέους «γαιοκτήμονες» και τις γαλέρες του κεφαλαίου, με ΣΥΝΕΙΔΗΤΗ επιλογή και ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟ σχέδιο, ΚΑΙ όλος αυτός ο κόσμος της πολιτικής και δημοσιογραφικής «αλητείας», ΤΩΡΑ «ανακάλυψε» τις «γαλέρες» και τους «τσιφλικάδες», τους δουλεμπόρους, τη μαύρη εργασία, τις ζωώδεις συνθήκες διαβίωσης των δούλων κ.λπ!!!
 
Ένα ενορχηστρωμένο, κακόγουστο και άθλιο θέατρο από όλες τις κεφαλές του καθεστωτικού κτήνους, θέατρο «ανθρωπιστικής» ΑΠΑΤΗΣ, οργίλης καταναλωτικής «ευαισθησίας» και κροκοδείλιων δακρύων (ηθικών δακρύων) με ένα και μόνο στόχο: Να συγκαλύψουν και αποκρύψουν το δικό τους, διαρκές, χρόνιο και ΣΥΝΕΙΔΗΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ και τις ΣΥΝΕΙΔΗΤΕΣ στρατηγικές ΕΠΙΛΟΓΕΣ των αφεντικών τους: Την αθρόα και ΣΥΝΕΙΔΗΤΗ εισαγωγή και οργανωμένη ΜΑΖΙΚΗ εισροή αλλοδαπών δούλων…
 
ΟΛΟΙ αυτοί που θρηνούν σήμερα για τη Μανωλάδα, μηδενός εξαιρουμένου (από τη δεξιά μέχρι το ΚΚΕ και τους επιδοτούμενους «αντιρατσιστές»), ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ που προώθησαν ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ και ευλόγησαν τρομοκρατικά και αφοριστικά, τη μετατροπή της χώρας σε ΑΠΟΙΚΙΑ των λαθρομεταναστών, σε ΑΠΟΘΗΚΗ αλλοδαπών δούλων, υλοποιώντας τις στρατηγικές απαιτήσεις και τις ΕΝΤΟΛΕΣ του μεγάλου κεφαλαίου και των διεθνών χρηματιστηριακών ελίτ της νέας αποικιοκρατίας: Των πλανητικών αρπακτικών και δημίων, του κράτους της Νέας Τάξης.
 
Τώρα οδύρονται, σαν τις μωρές παρθένες, για τη ΦΡΙΚΗ ενός συμπτώματος του ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ, που οι ίδιοι επιτέλεσαν επί χρόνια και ασταμάτητα. Θρηνούν γοερά για ένα απόστημα της συνολικής, καρκινώδους πολιτικής τους. Θρηνούν για τον Μεσαιωνικό κανιβαλισμό του δουλοκτήτη γαιοκτήμονα της Μανωλάδας: Το τέρας που οι ίδιοι γέννησαν και έθρεψαν…
 
Το τέρας, όμως, αυτό είναι σαρξ εκ της σαρκός τους, εικόνα και ομοίωμά τους.
 
Το απομονώνουν αυτό το τέρας, για να μη φανεί η μήτρα που το γέννησε, η μάνα και ο πατέρας που το έθρεψαν και το γιγάντωσαν. Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ, δηλαδή, της νέας αποικιοκρατίας (Νέα Τάξη) και τα εγχώρια δωσίλογα όργανά του: Το συνολικό ελληνικό καθεστώς, με τα κόμματά του, με τους προπαγανδιστικούς ροπαλοφόρους του (ΜΜΕ), τα «αριστερά» εξαπτέρυγά του και τα ποικίλα «όργανά» του (θεσμικά, ΜΚΟ,  παρακρατικά), αυτά των επιδοτούμενων «μπράβων» του «αντιρατσισμού», των «ανθρωπίνων δικαιωμάτων», της «πολυπολιτισμικότητας» κ.λπ…
 
ΟΛΟΙ αυτοί, οι γοερά «ευαίσθητοι», Ιάγοι μακιγιαρισμένοι, ξεσηκώθηκαν, ξαφνικά και σαν ελατήριο, για το «ρατσιστή» γαιοκτήμονα της Ηλείας και τους κουμπουροφόρους του για να συγκαλύψουν το αποτρόπαιο δικό τους πρόσωπο…
 
Αν κοίταζαν τον καθρέφτη θα έβλεπαν όλη την ελεεινότητα και κτηνωδία στο πιο ταιριαστό τους αποτύπωμα.
 
Θα έβλεπαν ότι είναι αυτοί που πυροβολούν καθημερινά την  ελληνική κοινωνία και ΕΚΤΕΛΟΥΝ τον ελληνικό λαό ΜΑΖΙΚΑ…
 
Λεηλατούν με πρωτοφανή αγριότητα τον ελληνικό λαό, σαν επιστάτες φεουδαρχών, αφανίζουν μισθούς και συντάξεις, επιβάλλουν χαράτσια, κλέβουν καταθέσεις, προωθούν και το κλέψιμο των κατοικιών του, τον γδέρνουν ζωντανό ΚΑΙ αν διαμαρτυρηθεί στέλνουν τα ΜΑΤ εναντίον του, πυροβολώντας τον με δακρυγόνα και χημικά…
 
Αυτοί, λοιπόν, οι επιστάτες του ευρω-φασισμού που έχουν εκτελέσει άπειρα «συμβόλαια θανάτου» εναντίον του ελληνικού λαού  (φρενοβλάβεια κτηνωδίας και ρατσισμού) και έχουν μετατρέψει την Ελλάδα σε ΑΠΟΙΚΙΑ της διεθνούς μαφίας του χρήματος, εξεγείρονται για τους …επιστάτες του «γαιοκτήμονα» της Μανωλάδας και τους φουκαράδες αλλοδαπούς δούλους που οι ίδιοι έφεραν για τα υπερκέρδη και τους σχεδιασμούς (διάλυση της Ελλάδας) των αφεντικών τους!!!

Ουαί υμίν Γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές!

ΠΗΓΗ:

http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?p=30793#30793

από τον Δήμαρχο Καλύμνου

Κάλυμνος 31 Δεκεμβρίου 2012

Ώρα μηδέν για τη χάραξη Εθνικής Στρατηγικής.

                                                                                  
 Του Δημήτρη Διακομιχάλη

                                                                                       
Δημάρχου Καλυμνίων

Ο εξ ανατολών κίνδυνος που θεμελιώθηκε ως το αμυντικό δόγμα της Χώρας μετά την εισβολή στην Κύπρο το 1974 από τον Κων/νο Καραμανλή και στη συνέχεια από τον Ανδρέα Παπανδρέου, ανέδειξε την αναγκαιότητα θωράκισης του τόξου ΘΡΑΚΗ – ΑΙΓΑΙΟ – ΚΥΠΡΟΣ. Σε αντιπερισπασμό, λόγω της ανεπάρκειας των ελληνικών κυβερνήσεων, η Τουρκία χρησιμοποιώντας με πολλή δεξιοτεχνία τους Έλληνες μουσουλμάνους των περιοχών αυτών θεμελιώνει τις επεκτατικές της θέσεις σε βάρος των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων κατά παράβαση των όρων της Συνθήκης της Λωζάνης. Η παγίωση των συνόρων που η συνθήκη της Λωζάνης προσδιόρισε, καθώς και η προστασία των θρησκευτικών μειονοτήτων που κατοχύρωνε, έχει ήδη διαβρωθεί από την διελκυστίνδα των ελληνοτουρκικών σχέσεων, αφού η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας τα τελευταία πενήντα χρόνια αποσκοπεί στην αναθεώρηση της ανωτέρω Συνθήκης. Αντίθετα η Ελλάδα τη Συνθήκη αυτή την σεβάστηκε και τήρησε τους όρους της με εντιμότητα και συνέπεια.

Αποτέλεσμα αυτής της διαφορετικής συμπεριφοράς των δύο Χωρών είναι στην μεν Τουρκία να μην κατοικούν παρά ελάχιστες χιλιάδες επισήμως καταχωρημένων Ελλήνων, στη δε Ελλάδα η μουσουλμανική κοινότητα να έχει το δικαίωμα να συμμετέχει στην πολιτική ζωή της Χώρας μέσα από τα υπάρχοντα πολιτικά κόμματα, να εκλέγονται βουλευτές, οι οποίοι μάλιστα εκμεταλλευόμενοι την ιδιότητά τους, να υποκινούν σε απείθεια και ανυπακοή κατά του Ελληνικού Κράτους το μουσουλμανικό πληθυσμό της Θράκης.

Και δυστυχώς οι Ελληνικές κυβερνήσεις και το αρμόδιο Υπουργείο των Εξωτερικών διαχρονικά είναι απλοί θεατές στα όσα συμβαίνουν, με αποτέλεσμα ο εκάστοτε Τούρκος Πρόξενος στην Κομοτηνή δρώντας εντελώς ανενόχλητος και εκτός των αρμοδιοτήτων του, όπως αυτές ορίζονται από τη Συνθήκη της Βιέννης, δημιούργησαν έναν παρακρατικό μηχανισμό που επιβουλεύεται την ακεραιότητα της Πατρίδας μας. Ένας μηχανισμός που τώρα έχει επεκτείνει τις δραστηριότητές του στα Δωδεκάνησα (Ρόδο και Κω) με την πρόσφατη επίθεση στις 7 Νοεμβρίου που δέχθηκε ο Νόμιμος Ιμάμης στη Ρόδο Χασάν Καρά Αλή από τον Τούρκο υπήκοο Sunusi Misiroğlu και τον Ιλτέρ Μέτσο απεσταλμένο στη Ρόδο του Ψευδομουφτή Ξάνθης Αχμέτ Μέτε, επειδή δεν υποχωρούσε υπέρ του παρακρατικού που ήθελε να τοποθετήσει εκεί η Άγκυρα.

Και το ερώτημα είναι πώς έφτασε ο Misiroğlu στη Χώρα μας; φυσικά αξιοποιώντας την άρση της βίζας για τους Τούρκους κατόχους των ειδικών διαβατηρίων (πράσινα διαβατήρια) που αποφασίστηκε το 2010 στα πλαίσια λειτουργίας του «Ανώτατου Ελληνοτουρκικού Συμβουλίου Συνεργασίας». Αποτέλεσμα αυτής της συμφωνίας είναι να μη γνωρίζουν οι ελληνικές αρχές ποιοι κρατικοί υπάλληλοι της γειτονικής Χώρας εισέρχονται στην Ελλάδα. Συμφωνία που σίγουρα η Ελλάδα πρέπει άμεσα να επανεξετάσει. Το περιστατικό αυτό είναι ενδεικτικό της απόπειρας από πλευράς Τουρκίας να δημιουργηθεί στη Ρόδο – Κω μια κατάσταση παρόμοια με αυτή της Θράκης, δηλαδή δομών που οδηγούν σε περιχαράκωση τους Μουσουλμάνους Έλληνες και επιτρέπουν στην Άγκυρα να επιδιώκει να παρεμβαίνει  σε ζητήματα που θα έπρεπε να ρυθμίζονται με σχετική ευκολία από την Ελληνική Πολιτεία. Αυτή η προσπάθεια της Άγκυρας να στήσει μειονοτικό ζήτημα στη Ρόδο και την Κω εκτός της Θράκης που το επιχειρεί εδώ και πολλά χρόνια δια του Προξενείου της, εντάσσεται στη φιλοσοφία κατά το κοινώς λεγόμενον να εμφανίσει και να τεκμηριώσει την ύπαρξη δήθεν τουρκικών πληθυσμών και μάλιστα καταπιεζομένων, τους οποίους θα εκμεταλλευτεί την κατάλληλη στιγμή προς ίδιον όφελος.

Στη Ρόδο η απόπειρα περνά μέσα από τον λεγόμενο Πολιτιστικό Σύλλογο Μουσουλμάνων Ρόδου «Η ΑΔΕΛΦΟΣΥΝΗ» που κινείται ξεκάθαρα για τη διάδοση των ιδεών του τουρκισμού. Πρόσφατο παράδειγμα της δραστηριότητας του συλλόγου αυτού ήταν η εκδήλωση στις 7 Οκτωβρίου για να τιμηθεί η ημέρα της μητρικής γλώσσας.

Οι προσπάθειες χειραγώγησης της μουσουλμανικής κοινότητας στη Ρόδο δεν έρχονται ως κεραυνός εν αιθρία, αφού είναι γνωστό ότι η γειτονική Χώρα διαμέσου του Ελβετού Βουλευτή Andrea Gross που είναι μέλος της Επιτροπής Νομικών και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης προσπαθεί να δημιουργήσει μειονοτικό ζήτημα στη Ρόδο και στην Κω. Απροκάλυπτα δε τον Αύγουστο του 2010 ο Υπουργός των Εξωτερικών Ahmet Davutoğlu, σε ιδιωτική επίσκεψη στη Ρόδο, παρουσία του Δημήτρη Δρούτσα δήλωσε: Είμαστε σαν μια οικογένεια Τούρκοι και Έλληνες, καθώς μοιραζόμαστε την ίδια γεωγραφία, το ίδιο τουριστικό περιβάλλον και την μακραίωνη πολιτιστική κληρονομιά. Δυστυχώς ο κύριος Δρούτσας δε βρήκε το κουράγιο να ψελλίσει ούτε μια λέξη. Σταθερός στην πολιτική του ο κύριος Davutoğlu στην πρόσφατη σύνοδο των υπουργών της Ισλαμικής διάσκεψης (ΟΙC) δεν ξέχασε να αναφερθεί αναδεικνύοντας με ιδιαίτερη έμφαση τις δήθεν δυσκολίες που αντιμετωπίζει η μουσουλμανική κοινότητα στη Θράκη και ο μουσουλμανικός πληθυσμός τουρκικής καταγωγής που ζει στα Δωδεκάνησα.

Και είναι επίσης η κατάλληλη στιγμή να αξιολογήσουμε και να αντιδράσουμε στις επαναλαμβανόμενες εκθέσεις του Συμβουλίου της Ευρώπης, που μας ζητούν να συνεχίσει η Ελλάδα την αναπαλαίωση των ιστορικών μνημείων που ανήκουν στην Οθωμανική Περίοδο, όταν συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο, αφού πρόσφατα στην κορύφωση της οικονομικής κρίσης στη Χώρα μας ο Υπουργός Πολιτισμού κύριος Τζαβάρας από το Π.Δ.Ε. χρηματοδότησε με το ποσόν του ενός εκατομμυρίου ευρώ (1.000.000€) την αποκατάσταση του Τεμένους Ρετζέπ Πασά στη Μεσαιωνική Πόλη της Ρόδου. Αλήθεια γιατί το Συμβούλιο της Ευρώπης δε νοιάζεται το ίδιο για τα Βυζαντινά – Ελληνικά Μνημεία στην Τουρκία, με πιο πρόσφατο παράδειγμα την απόφαση για κατεδάφιση του ναού του Αγίου Νικολάου στη Αλικαρνασσό σημερινό Bodrum; Τελικά η υποκρισία ξεχειλίζει και στους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Γιατί κύριοι του Συμβουλίου της Ευρώπης δεν ασχολείσθε με τον ομογενειακό πληθυσμό της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και της Τενέδου που απέμειναν μετρημένες ψυχές;

Δυστυχώς τα κυρίαρχα ευρωπαϊκά κράτη, για λόγους γεωπολιτικούς και συμφερόντων προστατεύουν το υπεύθυνο τουρκικό κράτος, επιβάλλουν τη σιωπή στους διεθνείς οργανισμούς και γίνονται συνένοχα των αδικημάτων που διαπράχθησαν και διαπράττονται στη Χώρα αυτή.

Η μεθοδευμένη αυτή τακτική της Τουρκίας, που δυστυχώς βρίσκει συμμάχους

·            Για την δήθεν καταπίεση της μουσουλμανικής κοινότητας στη Θράκη, στη Ρόδο και την Κω, την οποία προσπαθεί να μετατρέψει σε τουρκική μειονότητα.

·             Το  casus belli για το αναφαίρετο δικαίωμα της Ελλάδας να επεκτείνει στο Αιγαίο τα χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια, όπως προβλέπεται από το Δίκαιο της θάλασσας.

·             Η θέση ότι το Καστελλόριζο δεν έχει ΑΟΖ.

·            Οι συνεχείς παραβιάσεις στο Αιγαίο, αέρα και θάλασσα.

·             Η αμφισβήτηση της Ελληνικής Υφαλοκρηπίδας, καθώς και

·            Η  πρόσφατη κυνική και πέρα από κάθε έννοια Διεθνούς Δικαίου αμφισβήτηση ότι 152 νησιά της Χώρας είναι τουρκικά και για 16 από αυτά γίνονται διαπραγματεύσεις.

Όλα τα παραπάνω επιβεβαιώνουν  με τον πιο σαφή τρόπο ότι η γειτονική Χώρα ανεξάρτητα αν στην Κυβέρνηση βρίσκονται οι Κεμαλιστές ή τα τελευταία χρόνια οι Ισλαμιστές του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, είναι διεθνής ταραξίας και έχει σταθερούς στόχους στην εξωτερική της πολιτική, στόχοι που στρέφονται σε βάρος των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων. Γι’ αυτό πρέπει επιτέλους η πολιτική τάξη της Χώρας μας να βρει τρόπους ανάλογης αντίδρασης στην αντιμετώπιση αυτής της απαράδεκτης συμπεριφοράς της Τουρκίας, ενθυμούμενη πάντα ότι η γειτονική Χώρα δεν βιάζεται στην επίτευξη των στόχων της γιατί ακολουθεί πιστά την παλιά καλή τακτική του Βαγιαζήτ του Α΄ που προσονομάστηκε Κεραυνός. 

Γι’ αυτό εμείς, ως έθνος, ας σφίξουμε τα δόντια και παρά τα όσα δεινά βιώνουμε στον οικονομικό τομέα από τα μνημόνια, να χαράξουμε μια αποτελεσματική εθνική στρατηγική που πρέπει να την επικαιροποιούμε παρακολουθώντας τις εξελίξεις γύρω μας, όσο και ευρύτερα και η οποία πρέπει να έχει τους παρακάτω σταθερούς άξονες διαχρονικά:

1.         Ουσιαστική ανάπτυξη στη Θράκη και σε όλα τα νησιά του Αιγαίου από το μικρότερο μέχρι το μεγαλύτερο χωρίς την αποψίλωση των κρατικών υπηρεσιών από αυτές τις περιοχές.

2.         Διατήρηση της ποιοτικής και ποσοτικής ισορροπίας δυνάμεων στο Αιγαίο και στη Θράκη, ανεξαρτήτως οικονομικών θυσιών του ελληνικού λαού, γεγονός που προϋποθέτει επιτέλους ότι οι προμήθειες των πανάκριβων οπλικών συστημάτων πρέπει  να γίνονται με απόλυτη διαφάνεια και πάνω απ’ όλα με διακομματικό έλεγχο.

3.         Επαναφορά με κοινές στρατιωτικές ασκήσεις του ενιαίου αμυντικού δόγματος Ελλάδας – Κύπρου

4.         Σταθερή και διαχρονική καταγγελία και ανάδειξη της επιθετικής συμπεριφοράς της Τουρκίας από τις διπλωματικές μας αρχές σ’ όλο τον κόσμο.

Αυτό απαιτεί το εθνικό συμφέρον, προκειμένου να διασφαλίσουμε τη Θράκη, το Αιγαίο, τα νησιά μας και τον ορυκτό μας πλούτο, μιας και η Τουρκία εξοπλίζεται με ιλιγγιώδεις ρυθμούς για να μπορεί να επιβάλει τα άνομα γεωπολιτικά της συμφέροντα, όχι μόνο στη Θράκη, στο Αιγαίο, στα νησιά μας, αλλά και ευρύτερα στην Ανατολική Μεσόγειο.

καλή αντάμωση...

Αγαπητοί φίλοι και συνοδοιπόροι.

Δυστυχώς ο Σκύμνος θα κάνει μιά μικρή παύση για όλον αυτόν τον μήνα.
Όσο και να προσπαθήσαμε να διακωμωδήσουμε την τραγική πραγματικότητα αυτή πάντοτε μας προσπερνά. Τα ψυχικά μας αποθέματα βρίσκονται σε οριακό σημείο οπότε, από το να αρχίσουμε να γράφουμε χοντράδες, προτιμήσαμε να απέχουμε για λίγο μήπως και ηρεμήσουμε. Δεν τα παρατάμε, απλώς ανασυντασσόμαστε.
Σας προτείνουμε να συνεχίσετε την διαδικτυακή βόλτα στον Σκύμνο διότι όλες οι αναρτήσεις του είναι επίκαιρες όσο ποτέ. Σχεδόν τίποτα δεν διορθώθηκε σε αυτό το γελοίο κρατίδιο. Οι τυχάρπαστοι, οι βλάκες και οι εντεταλμένοι συνεχίζουν να διαφεντεύουν τις τύχες μας, να διασύρουν την Πατρίδα μας, να υποθηκεύουν το μέλλον των παιδιών μας, να απαξιώνουν την Πίστη μας, να βιάζουν το Σύνταγμα και την όποια Δημοκρατία μας απέμεινε.Η τηλεόραση συνεχίζει κανονικά να εκφασίζει, να εκμαυλίζει, να εκπουστρεύει-εκπορνεύει και να παραπληροφορεί τα όποια βόδια απέμειναν να την παρακολουθούν. Οι περισσότεροι φελλοί (όπως: πολιτικοί, μεγαλοδημοσιογράφοι, μεγαλοτραπεζίτες, μεγαλοεπιχειρηματίες, μεγαλομαλάκες, μεγαλοτίποτα και λοιποί) συνεχίζουν να επιπλέουν όπως ακριβώς πράττουν και οι κουράδες. Οι επίδοξοι "Σωτήρες" πολλοί αλλά στην ουσία είναι απελπιστικά ανύπαρκτοι όλοι τους. Εναποθέτουμε τις ελπίδες μας στον Θεό και στο εν υπνώσει πατριωτικό ένστικτο των Ελλήνων για να ανακάμψουμε. Όταν μιλάμε, όμως, για ανάκαμψη δεν εννοούμε μόνο την οικονομική αλλά κυρίως την αξιακή διότι είμαστε ικανοί, αν μας επιστρέψουν όσα χρήματα μας περικόπηκαν, να τα ξεχάσουμε όλα και να τους δώσουμε άφεση αμαρτιών συνεχίζοντας την πρότερη παρασιτική ζωή μας.
Κάτω οι ψεύτες, κάτω οι κλέφτες, κάτω οι βλάκες, κάτω οι προδότες!

Κλείνουμε με το (ποιητικό) σύνθημα:

Σκατά να φάν, σκατά να πιούν, μες στα σκατά να ζήσουν
πάντα σκατά στα μούτρα τους, στο πόδι να ψοφήσουν

Άντε και καλή αντάμωση.

σοκαριστείτε...

Χωρίς λόγια...

Δώσε και σε 'μένα μπάρμπα (Παπαδημούλη)

Καλώ καθ’ υποφοράν τον κ. Παπαδημούλη ως μάρτυρα υπεράσπισής μου

Το μέτρο έχει χαθεί προ πολλού. Το ανήθικο είναι πλέον δυσδιάκριτο από το ηθικό, το νόμιμο είναι ταυτόσημο με το νομότυπο,  ενώ ο σεβασμός για τον πλησίον, τον μόχθο του, τις αξίες του και τα «πιστεύω» του είναι ανύπαρκτος.

Έτσι, όταν προσβάλλονται, πράγματι ή δήθεν, τα ιερά και τα όσια των πιστών του Μωάμεθ, αρχίζει ιερός πόλεμος [τζιχάντ] και η ελευθερία έκφρασης των αντιφρονούντων εξαερώνεται. Όταν, όμως, διακωμωδείται η ορθόδοξη χριστιανική θρησκεία και τα «πιστεύω» τής συντριπτικής πλειονότητας αυτού του λαού, η ελευθερία έκφρασης είναι στην πρώτη γραμμή για να αλέσει οποιονδήποτε απλώς και ευπρεπώς διαφωνούντα.

Βλέπετε, κατά τους αριστερομαλάκες, όταν ο Μάρξ απεκάλεσε τη θρησκεία όπιο του λαού, εννοούσε τον χριστιανισμό και όχι τον μωαμεθανισμό. Ίσως να είχε δίκηο, αφού οι χριστιανοί υπομένουν τις λοιδορίες με καρτερία και απλώς αντιτείνουν τον λόγο τους, εξ ου και θεωρούνται αποχαυνωμένοι από το θρησκευτικό όπιο, ενώ οι μουσουλμάνοι δεν σηκώνουν μυίγα στο σπαθί τους και ξεσηκώνονται κηρύσσοντας ιερό πόλεμο κατά των απίστων με την παραμικρή παπάρα που θα κάνει ή θα πει ο κάθε εγκάθετος ή ανεγκέφαλος παπαρολόγος.   

 Πληροφορήθηκα, λοιπόν, και εγώ ότι ο κ. Παπαδημούλης του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΑΜ [ΣΗΜ: σωστά το γράφω. Πρόκειται για Ειδική ΚουραδοΑποφρακτική Μονάδα] προσεφέρθη αυτοκλήτως να καταθέσει ως μάρτυς στη δίκη του μικρόνοος νέου που διάλεξε, ανάμεσα σε τόσα που μας συμβαίνουν  καθημερινά,  να ασχοληθεί με τον γέροντα Παΐσιο και τις διδαχές του και να δημιουργήσει ιστοσελίδα με τον -  ευρηματικό και πετυχημένο, πρέπει να πω -  τίτλο «elder pastitsios». Ευθύς ως εδιώχθη για βλασφημία και συνελήφθη, όλοι οι προοδευτικοί άνθρωποι διέρρηξαν τα ιμάτιά τους για το αποτρόπαιο έγκλημα των διωκτικών Αρχών. Ο νέος άσκησε απλώς τα δικαίωμά του στην ελευθερία της έκφρασης, μας είπαν. Προς τί  τόσος θόρυβος; 

Μου θύμισαν την εικαστική ελευθερία καλλιτέχνη, ο οποίος εξεφράσθη συνουσιαζόμενος με καρπούζι. Τί φοβερό αγλάισμα. Οποία εμπνευσμένη μεγαλοφυής εικαστική παρέμβαση.

Αντελήφθην, λοιπόν, ελέω και κ. Παπαδημούλη, ότι ελευθερία  έκφρασης σημαίνει κατά το Σύνταγμα «λέω ό,τι κατεβάσει η γκλάβα μου ατιμωρητί ελευθέρως σκεπτόμενος και εκφραζόμενος».

Λοιπόν κ. Παπαδημούλη,  εγώ λέγω, σκεπτόμενος φωναχτά και ελευθέρως, αλλά με κόσμιο τρόπο, όσο μου επιτρέπει η κρισιμότητα των στιγμών,  ότι «Ο Αλέξης Τσίπρας είναι αυνάν με περικεφαλαία και εκδίδεται επί χρήμασι», σας καλώ δε από τούδε να παρευρεθείτε στο δικαστήριο, όπου θα δικάζομαι για απρόκλητη έμπρακτη εξύβριση [αν παίζει] αυτεπαγγέλτως διωκόμενη ή εξύβριση κατ’ έγκλησιν διωκόμενη, ώστε να καταθέσετε ως μάρτυς υπεράσπισής μου και να διευρύνετε τους πνευματικούς ορίζοντες των δικαστών, προκειμένου και αυτοί να ενστερνισθούν τις σύγχρονες αντιλήψεις περί ελευθερίας του λόγου και εκφράσεως, τις οποίες σεις και οι σύντροφοί σας, άμα δε και πλήθος εξωκοινοβουλευτικών «δημοκρατών», έχετε ασπασθεί διατρίβοντες περί της αυξήσεως των υπαλλήλων του Δημόσιου Τομέα και διακοπής της μισθοδοσίας όλων των ορθοδόξων ιερέων. Ευελπιστώ ότι δεν θα παραλείψετε να εμφανισθείτε κατά την δικάσιμον επιδεικνύων την ίδια κοινωνική ευαισθησία να με υπερασπισθείτε, όπως υποσχεθήκατε ότι θα πράξετε για τον κ. Παστίτσιο, ώστε να έχω σοβαρές πιθανότητες να αθωωθώ και να μπορώ, έτσι,  να συνεχίσω να λέω ό,τι μου κατέβει στα πλαίσια της συνταγματικώς κατοχυρωμένης αρχής της άνευ ορίων ελευθερίας έκφρασης της κάθε παπάρας που κατεβάζει κάθε κενό κρανίο.

Μετά πλείστης ατροφικής τιμής

Ο εν δυνάμει κατηγορούμενος δι’ εξύβρισιν

Σωτήριος Καλαμίτσης 

(από μπλογκ  http://taxalia.blogspot.com)

ο οργισμένος Δάσκαλος

Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός, Δάσκαλος, Κιλκίς

 

Γράφω με οργή, γιατί «οι μη οργιζόμενοι, εφ' οις δει, ηλίθιοι δοκούντες είναι», όσοι δεν οργίζονται γι'αυτά που πρέπει είναι ηλίθιοι, ορίζει ο Αριστοτέλης.
Τι είδαμε τις προάλλες στο Τ.V.
Έναν αξιολύπητο πρωθυπουργό της Ελλάδας, με ύφος ψοφοδεές και βλέμμα δουλόφρονος, να επιδίδεται σε δακρύβρεχτες καημενολογίες.
Και δίπλα του την υπερφίαλη νεοναζίστρια Μέρκελ, να μην μπορεί να συγκρατήσει την σιχασιά της για τους φυλετικώς υποδεέστερους πτωχοζήτουλες των Βαλκανίων.
Ποιές χώρες σήμερα ποδοπατούνται, λεηλατούνται και διώκονται; Ελλάδα, Ισπανία, Ιταλία, Πορτογαλία και Ιρλανδία.
Η Ισπανία στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, αφού ο Φράνκο είχε χρησιμοποιήσει τα γερμανικά «στούκας», για να καταστρέψει την «Γκουέρνικα» και τους μαχητές της ελευθερίας, παρέμεινε ευνοϊκώς ουδέτερη. Η Πορτογαλία το ίδιο. Η Ιταλία μέχρι ενός σημείου ήταν συνοδοιπόρος. Η Ιρλανδία δεν γνώρισε την Κατοχή των κτηνανθρώπων.
Εμείς όμως.
Τον Οκτώβριο του 1944 οι Γερμανοί εγκαταλείπουν την Αθήνα, σπεύδουν να ξαναχωθούν τρομαγμένοι, ματωμένοι ως το λαιμό με αίμα ελληνικό, να ξανακρυφτούν στις μαύρες φωλιές τους
Να δούμε τι αφήνουν πίσω τους..
Στην διάρκεια της γερμανικής κατοχής, που κράτησε σαράντα δύο μήνες, πέρασαν από τα γερμανικά εκτελεστικά αποσπάσματα και τυφεκίσθηκαν τριάντα οκτώ χιλιάδες εννιακόσιοι εξήντα Έλληνες (38.960)!
Σκοτώθηκαν από σφαίρες «αδέσποτες» και άλλα στρατιωτικής φύσεως «ατυχήματα» δώδεκα χιλιάδες εκατόν τρεις (12.103).
Σκοτώθηκαν σε μάχες εβδομήντα χιλιάδες (70.000).
Πέθαναν από πείνα σ' ολόκληρη την Ελλάδα περίπου εξακόσιες χιλιάδες, ιδίως νέοι! (600.000).
Πέθαναν προτού γεννηθούν, κατά τη γέννα ή αμέσως μετά τριακόσιες χιλιάδες παιδιά από την ασιτία και τις κακουχίες των μανάδων τους, δηλαδή μία ολόκληρη γενιά (300.000).
Θανατώθηκαν με τρόπο οικτρό σαράντα πέντε χιλιάδες Έλληνες στα γερμανικά στρατόπεδα συγκέντρωσης
Σαράντα πέντε χιλιάδες άνθρωποι, για τους οποίους δεν μίλησε κανείς ποτέ, αφού ήταν Έλληνες, δηλαδή όντα δευτέρας επιλογής (45.000).
Πέθαναν με τρόπο οικτρό επίσης εξήντα χιλιάδες Έλληνες, Εβραίοι το θρήσκευμα, για τους οποίους μίλησαν οι πάντες (60.000).
Φυλακίστηκαν στους σαράντα δύο μήνες κατοχής διακόσιες χιλιάδες Έλληνες, εκ των οποίων οι περισσότεροι πέθαναν στην φυλακή ή αμέσως μετά την απελευθέρωσή τους (200.000).
Προσβλήθηκαν από βαριές ασθένειες , έμειναν δια βίου ανίκανοι πάνω από ένα εκατομμύριο Έλληνες (1.000.000)!
Τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής άδειασαν όλες τις αποθήκες και στην τελευταία γωνιά της χώρας.
Άρπαξαν όλα τα δημητριακά, καπνό, σταφίδα, μπαμπάκι, λάδι, κάθε λογής τρόφιμα και αγαθά.
Κατέστρεψαν αγροτικά μηχανήματα και καλλιέργειες.
Άρπαξαν το 50% των μεγάλων ζώων, βόδια, γελάδια, άλογα, το 30% των μικρών, διέλυσαν την ελληνική κτηνοτροφία.
Κατέστρεψαν τις μεταλλευτικές εγκαταστάσεις, ανατίναξαν ορυχεία, αφάνισαν την βιομηχανία.
Κατέστρεψαν το 80% των σιδηροτροχιών.
Γκρέμισαν γέφυρες, ανατίναξαν σταθμούς και σήραγγες.
Από τις 220 ατμομηχανές των ελληνικών σιδηροδρόμων άφησαν πίσω τους φεύγοντας μόνο τις τριάντα τρεις (33).
Από τα τριακόσια δώδεκα (312) επιβατηγά βαγόνια "βούτηξαν" τα τριακόσια έξι! Άφησαν μόνο έξι (6)!
Από τα 4.544 φορτηγά βαγόνια των ελληνικών σιδηροδρόμων, οι συγγενείς, οι συνάδελφοι, οι συμπατριώτες, οι δάσκαλοι, οι ομοϊδεάτες της Μέρκελ, του Ρέσλερ, του Σρόιντερ άφησαν πίσω τους εξήντα τρία (63)!
Οι Γερμανοί κατακτητές πήραν τα 70% των ελληνικών παντός είδους αυτοκινήτων και κατέστρεψαν το οδικό δίκτυο της χώρας.
Οι Γερμανοί κατακτητές ισοπέδωσαν τελείως εκατό χιλιάδες σπίτια (100.000) και μισογκρέμισαν άλλες πενήντα χιλιάδες (50.000).
Κατέστρεψαν οι βάρβαροι Γερμαναράδες τις μεγαλύτερες λιμενικές εγκαταστάσεις της Ελλάδος, ακόμη και τη διώρυγα της Κορίνθου.
Άρπαξαν οι βάνδαλοι του Βερολίνου το 73% των πλοίων της εμπορικής και επιβατικής ναυτιλίας της χώρας
Σύμφωνα με τις στατιστικές του ΟΗΕ, η Γερμανία είχε υποστεί σε σχέση με το ετήσιο εισόδημά της ζημιές από τον πόλεμο της τάξεως του 135% και η Ελλάδα της τάξεως του 170%.
Η κατεστραμμένη, δηλαδή, Γερμανία ήταν σε πολύ καλύτερη κατάσταση από την Ελλάδα μόλις τελείωσε ο πόλεμος.
Στην διάσκεψη των Παρισίων, που πραγματοποιήθηκε αμέσως μετά το τέλος του πολέμου, οι εκπρόσωποι των «νικητριών» χωρών υπολόγισαν και καθόρισαν το ύψος των ζημιών που προκάλεσαν τα χιτλερικά στρατεύματα κατοχής στην Ελλάδα σε δεκατέσσερα δισεκατομμύρια δολάρια, με αγοραστική αξία του 1938!
Αυτά δεν τα απεφάσισε κάποιο πρωτοδικείο Χαλκίδος, κάποιο κακουργοδικείο Λαρίσης, κάποιο λαϊκό δικαστήριο Γρεβενών, αλλά το ανώτατο διεθνές νομικό όργανο του κόσμου, η διάσκεψη των Παρισίων, ό,τι δηλαδή επισημότερο μπορούσε να υπάρξει.
Με βάση, άλλωστε τις αποφάσεις της διεθνούς διάσκεψης Παρισίων η Γερμανία εξόφλησε τις υποχρεώσεις της προς όλες τις χώρες που κατέστρεψε, πλην της Ελλάδος.
Γιατί;
Γιατί η Ελλάδα, από τον πόλεμο μέχρι σήμερα, κυβερνήθηκε από σάπιους, δειλούς και προδότες. Τρισεκατομμύρια χρωστούν οι «Ούννοι», αν συνυπολογιστεί και το «κατοχικό» δάνειο.
Και επιτρέπεται η σημερινή Γερμανία, αυτή που κατέστρεψε απ' άκρου εις άκρον την πατρίδα μας, δολοφονώντας και τον ανθό της, να είναι η πλουσιότερη χώρα της Ευρώπης και η Ελλάδα να λιμοκτονεί και να εκλιπαρεί;
Η απάντηση, ξαναλέω, υπάρχει:
Γιατί την Ελλάδα την κυβέρνησαν Γραικύλοι και σάπιοι, καθάρματα που και σήμερα μπήγουν καρφιά στο φέρετρό της.
Ανήθικα, διαλυμένα υποκείμενα που διορίζουν τις παρασιτικές οικογένειές τους στο δημόσιο. Που μαγάρισαν την πατρίδα μας.
3.000 «ταγκαλάκια» από το Πακιστάν παρήλαυναν στο κέντρο της Αθήνας, ψέγοντάς μας για ρατσισμό! Ποιοί
Αυτοί που το 1974 έστελναν συγχαρητήρια και εθελοντές ταλιμπάν στα λυσσασμένα σκυλιά του Αττίλα, για την καταστροφή της Κύπρου και αναγνώριζαν αμέσως το ψευδοκράτος του Ντεκτάς;
Δήλωσε ο τάχα και πρόεδρος της πακιστανικής κοινότητας ότι τα έχουν με το ΝΑΤΟ και τους Αμερικανούς, που τους αναγκάζουν να εκπατρίζονται.
Να κάτσουν στην πατρίδα τους και να τους πολεμήσουν. Έτσι κάνουν οι λαοί που "μήγαρις έχουν στο νου άλλο πάρεξ ελευθερία"....
Πότε έκαναν μία πορεία διαμαρτυρίας οι Αφγανοί, οι Πακιστανοί, ομού με τα ημέτερα προοδευτικά σαπρόφυτα, υπέρ της ελευθερίας των χωρών τους, καταλήγοντας στην αμερικανική πρεσβεία - «πρωθυπουργική κατοικία»;
Κι αν μας λένε ρατσιστές, απαντώ ότι έχω τον ίδιο ρατσισμό που είχε ο Κολοκοτρώνης, ο Καραϊσκάκης και ο Παπαφλέσσας.
Και για τον «ρατσισμό» αυτό είμαι υπερήφανος, γιατί στην καθ' ημάς γλώσσα λέγεται φιλοπατρία.
Το δίλημμα σήμερα δεν είναι ευρώ ή δραχμή, εντός ή εκτός Ευρώπης.
Το κυβερνολόι και οι ανθρωποκάμπιες που το δορυφορεί δεν έχουν τέτοια διλήμματα. Τα θησαυροφυλάκια του κόσμου είναι γεμάτα από τις παλιανθρωπιές και τις κλεψιές τους. Τους ενδιαφέρει μόνο να παραμείνουν στην εξουσία, για να σκοτώνουν το χρόνο τους.
Μέσα στην Ευρώπη, σημαίνει εφιαλτική λαθρομετανάστευση, εκβιασμοί, αναξιοπρέπεια, ανεργία, ιστορική ευθανασία.
Εκτός υπάρχει ελπίδα να σωθούμε, αν καταργηθούν οι ρυπαρές συνθήκες και το Ισλάμ βρει άλλη πύλη εισόδου.
Και μια και αυτές τις ημέρες αναθυμόμαστε το «ξόδι» της Μικρασίας, την καταστροφή του '22, δημοσιεύω κάτι που αναγράφεται στο «Χρονικόν Μεγάλης Τραγωδίας» του Χρήστου Αγγελομάτη, που δείχνει την αγαστή συνεργασία του Ισλάμ και των Φραγκογερμανών. Για την εξαφάνιση ακόμη και των λειψάνων του Γένους μας.
Γράφει στην σελίδα 379 ο συγγραφέας:
«Οι παλαιότεροι θα ενθυμούνται την δημοσιευθείσαν είδησιν εις τα αθηναϊκάς εφημερίδας, μίαν ημέρα του Φεβρουαρίου του 1924. Το προσεγγίσαν εις την Θεσσαλονίκην αγγλικόν πλοίον "Ζαν", μετέφερε 400 τόννους οστών Ελλήνων, από τα Μουδανιά εις την Μασσαλίαν, προς βιομηχανοποίησιν. Οι εργάται του λιμένος Θεσσαλονίκης, πληροφορηθέντες το γεγονός, εμπόδισαν το πλοίον να αποπλεύσει, επενέβη όμως ο Άγγλος πρόξενος και επετράπη ο απόπλους» .
Τα πήγαιναν τα κόκκαλα τα ιερά των σφαγιασθέντων Ελλήνων για "σαπούνι Μασσαλίας". Οι Τούρκοι τα πούλησαν, οι Γάλλοι τα αγόρασαν, οι Άγγλοι διευκόλυναν και οι Γερμανοί, αργότερα, μιμήθηκαν.
Είναι από τα λεγόμενα ανοίγματα του δυτικού "πολιτισμού" προς το ειρηνόφιλο Ισλάμ.

"αρθρογραφία"...

Tί κάνει κάποια όταν της "καίγονται οι φλάτζες" από τα τόσα και τόσα τουρκοσήριαλ; 
Όταν έχει 12 μποφόρ στο κεφάλι της;
Όταν έχει για πρότυπα τον Εφιάλτη, τον Πήλιο Γούση, τον Τσολάκογλου, τον γερο-Λαδά κλπ;
Όταν η αμάθεια και ο μισελληνισμός ανακατεύονται σε ένα παραπληροφορημένο και εμπαθές κεφάλι;

Απάντηση: Κάθεται και αρθρογραφεί υπέρ της τουρκίας προκαλώντας απορία για την πνευματική της κατάσταση :

(εφημερίδα Επαρχιακός Τύπος-Αλεξ/πολη 12/7/12)

ούστ κοπρό...λυκοι

Μέλη του συλλόγου ελληνοτουρκικής φιλίας διαδηλώνουν υπέρ της κοινωνικής γαλήνης, της ειρηνικής συνύπαρξης και της συνδιαλλαγής με το σύνοικο χριστιανικό στοιχείο στην Θράκη.  

Οι προκλήσεις των Γκρίζων Λύκων και οι Έλληνες Νενέκοι

Φαίνεται πως η συστηματική διείσδυση των νεο-οθωμανικών συμφερόντων στην Θεσσαλονίκη, έχουν δημιουργήσει πολύ βαθιά ερείσματα, στον πολιτικό και δημοσιογραφικό κόσμο της πόλης. Δεν εξηγείται αλλιώς η ένοχη σιωπή όλων των πολιτικών παραγόντων της πόλης, καθώς και της συντριπτικής πλειοψηφίας των κομμάτων, που δεν τόλμησαν καν να καταγγείλουν την επίσκεψη του Τούρκου ναζί Μπαχτσελί.

Σαν να μην έφτανε αυτό, τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, σε μια πρωτοφανή εκστρατεία διαστρέβλωσης της πραγματικότητας, προσπαθούν να ταυτίσουν την διαμαρτυρία λιγοστών αυτόνομων Κύπριων φοιτητών, μαζί με Κούρδους και Ελλαδίτες πολίτες της πόλης με την Χρυσή Αυγή. Σε αυτήν την εκστρατεία πρωτοστάτησε το enikos.gr του τάχα ανεξάρτητου και έγκυρου Νίκου Χατζηνικολάου, αλλά και η εφημερίδα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, που με ένα εξώφυλλο πρωτοφανούς αθλιότητας προσπαθεί μέσω αισχρών συκοφαντιών να διασκεδάσει την σιωπή σύσσωμου του πολιτικού κατεστημένου απέναντι στις προκλήσεις των Τούρκων ναζί.

Στο εξώφυλλο, ως κεντρικό θέμα η εφημερίδα γράφει: ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙ ΑΚΡΟΔΕΞΙΩΝ, και ως υπότιτλο ΓΚΡΙΖΟΙ ΛΥΚΟΙ ΜΑΛΩΝΑΝ ΜΕ ΧΡΥΣΑΥΓΙΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΥΠΡΙΟΥΣ… ΑΔΕΡΦΟΥΣ ΤΟΥΣ, ενώ πιο κάτω με μικρότερα γράμματα αναφέρουν ένα άσχετο με το συμβάν περιστατικό: Μέλη της Χρυσής Αυγής έμειναν ατιμώρητα για 100 ευρώ.

Πρόκειται για ένα εμετικό εξώφυλλο, που, βάζει στο ίδιο τσουβάλι αυτούς που εναντιώνονται στην τουρκική κατοχή και ζητούν την αποκατάσταση του κυπριακού ελληνισμού από τα τουρκικά εγκλήματα, με τους ηθικούς αυτουργούς της δολοφονίας του Τάσου Ισάακ, μ’ αυτούς που εκθειάζουν τη γενοκτονία των Ελλήνων, των Αρμένιων, των Κούρδων και των άλλων λαών της Μικράς Ασίας.

Σε τέτοιο βαθμό σπίλωσης και προπαγάνδας δεν έχουν φτάσει ούτε οι τουρκικές προπαγανδιστικές φυλλάδες! Χώρια που ο τρόπος που προβάλει η εφημερίδα το συμβάν καλύπτει πλήρως την απαράδεκτη επίθεση των ΜΑΤ, που λειτούργησαν ως κοινοί μπράβοι των Γκρίζων Λύκων. Από κοντά διάφορες δήθεν προοδευτικές φωνές και γραφίδες, που αιφνιδίως τυφλώθηκαν μπροστά στον Τούρκο ναζί, καταγγέλλοντας τον… ελληνικό εθνικισμό και τις… ελληνικές σημαίες –σε μια περίεργη ταύτιση με τους… Γκρίζους Λύκους.

Το συμβάν αυτό, καταδεικνύει περίτρανα σε πιο βαθμό έχει φτάσει ο ραγιαδισμός και η υποτέλεια των αρχουσών τάξεων, του δημοσιογραφικού και πολιτικού κατεστημένου. Όλοι αυτοί, δεν έχουν πρόβλημα να ταυτιστούν με τους προπαγανδιστές των γενοκτονιών και των Τουρκικών εγκλημάτων, προκειμένου να παραμείνουν αρεστοί στα μεγάλα αφεντικά, αυτούς που αξιώνουν να γίνουν πραγματικοί επικυρίαρχοι της ευρύτερης περιοχής: Τους νεο-οθωμανούς, οι οποίοι μοιράζουν απειλές πολέμου δεξιά και αριστερά, και πολιτεύονται εκβιάζοντας τους μικρότερους και τους αδύναμους λαούς.

Αυτή η αθλιότητα ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ. Ο ελληνικός λαός, με οξυμένο το αισθητήριο της αντίστασης από τους αγώνες των τελευταίων χρόνων ενάντια στην υποδούλωση και την οικονομική εξαθλίωση της χώρας, γνωρίζει πολύ καλά τι συμβαίνει –και θα απαντήσει όπως αρμόζει στους Νενέκους, όπως απαντάει στους δοσίλογους του μνημονίου και τα δημοσιογραφικά τους παπαγαλάκια.

Υστερόγραφο: Προφανώς, και η παρουσία της Χρυσής Αυγής ρίχνει νερό στο μύλο της άθλιας προπαγάνδας του κατεστημένου. Της δίνει σάρκα και οστά και την συντηρεί. Γι’ αυτό είναι προβοκατόρικη και ως τέτοια πρέπει να καταγγελθεί.

Εξ άλλου είναι φαιδρό να διατείνονται ότι διαδηλώνουν ενάντια στους… ομοϊδεάτες τους. Και επίσης, εξίσου παράδοξο είναι να κόπτονται για το κυπριακό, οι υμνητές της Χούντας, που έστρωσε το χαλί στην τουρκική εισβολή το ‘74.

ΚΑΤΩ Ο ΝΕΟ-ΟΘΩΜΑΝΙΣΜΟΣ

ΕΞΩ Ο ΗΘΙΚΟΣ ΑΥΤΟΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΙΣΑΑΚ – ΣΟΛΩΜΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΜΠΟΫΚΟΤΑΖ ΣΤΑ ΝΕΟ-ΟΘΩΜΑΝΙΚΑ ΠΑΠΑΓΑΛΑΚΙΑ

Κίνηση Πολιτών Άρδην

www.ardin-rixi.gr

Η λογική του εμφυλίου και η δυναμική της αντίστασης

του Γιώργου Καραμπελιά

Το «φαινόμενο Κασιδιάρης» δεν αποτελεί παρά τη σταγόνα που ήρθε να προστεθεί στον ωκεανό της λογικής του εμφυλίου που φαίνεται να στοιχειώνει από… την αρχαιότητα την ελληνική ιστορία. Πάντα, στις κρίσιμες στιγμές της ιστορίας μας, η εμφυλιοπολεμική ροπή έρχεται συχνά να ανατρέψει και να καταστρέψει όσα είχαν πετύχει οι Έλληνες όταν ήταν ενωμένοι. Ο πελοποννησιακός πόλεμος διέλυσε την Ελλάδα και αποσυνέθεσε τόσο την Αθήνα όσο και τη Σπάρτη. Οι αδιάκοποι πόλεμοι των επιγόνων του Αλεξάνδρου έφεραν  στην Ελλάδα τη Ρώμη. Οι εμφύλιες διαμάχες της Κομνήνειας Αναγέννησης έφεραν τους Τούρκους και τους Φράγκους για να διαμελίσουν το Βυζάντιο. Στην επανάσταση του ’21, ένας αδιάκοπος εμφύλιος πόλεμος απέτρεψε τη δημιουργία ενός αυτόνομου ελληνικού κράτους και επέβαλε ως λύση τη Βαυαροκρατία και το κράτος της Μελούνας. Το 1915 με 1922, η εμφύλια διαμάχη απέτρεψε την ολοκλήρωση της ελληνικής αναγέννησης. Στα 1945-49, ο εμφύλιος πόλεμος κατέστρεψε για άλλη μια φορά το θαύμα του ’40 και της Αντίστασης και οδήγησε την Ελλάδα στο καθεστώς της εξάρτησης. Στην Κύπρο, η εμφύλια διαμάχη μακαριακών και γριβικών άνοιξε τον δρόμο για την καταστροφή του 74. Δυστυχώς, οι υπέροχοι απελευθερωτικοί αγώνες του ελληνικού λαού υπονομεύονταν διαχρονικά από τους πιο ακραίους και ανελέητους εμφυλίους.

Κάτι ανάλογο κινδυνεύει να συμβεί και σήμερα. Ο ελληνικός λαός έδωσε ένα σπουδαίο αγώνα για πάνω από δύο χρόνια ενάντια στην ξένη οικονομική κατοχή και το μνημόνιο. Κι όμως, σήμερα, κινδυνεύει να τον καταστρέψει μέσα από την εμφυλιοπολεμική λογική.

Τα φαντάσματα του εμφυλίου

Παρ’ ότι η μεταπολίτευση υπήρξε μία περίοδος που έτεινε να αμβλύνει τα εμφυλιοπολεμικά σύνδρομα, στο εσωτερικό του ελληνικού λαού, υπήρχαν συγκεκριμένες πολιτικές δυνάμεις που, εξαιτίας της ένδειας των επιχειρημάτων τους, επένδυαν συστηματικά σε χωριστικά σύνδρομα. Από τη μια πλευρά οι νικητές του εμφυλίου και οι ηττημένοι της μεταπολίτευσης, δεξιοί, προσπαθούσαν να αναστήσουν τον φόβο για τους «μπολσεβίκους», που θα έπαιρναν τα σπίτια των νοικοκυραίων, ενώ οι πασόκοι προσπάθησαν να κεφαλαιοποιήσουν την αντίθεση προς την δεξιά («ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει δεξιά») για να εισπράξουν εκλογικά αποτελέσματα.

Στην ίδια την παραδοσιακή αριστερά, η επιμονή στην μνήμη του εμφυλίου (το ΚΚΕ γιορτάζει συστηματικά τις επιχειρήσεις στον Γράμμο) υποκαθιστούσε την έλλειψη  μιας συγκεκριμένης ανάλυσης της συγκεκριμένης κατάστασης. Έτσι, σε συνθήκες που αναπτυσσόταν η τουρκική επιθετικότητα, μετά την εισβολή στην Κύπρο, με αμφισβήτηση ακόμα και των συνόρων της Ελλάδας, τα ελληνικά κόμματα, στην πλειοψηφία τους, ακριβώς για να αποκρύψουν ότι αποφεύγουν να  τοποθετηθούν σε αυτό το αποφασιστικό για τον ελληνικό λαό δεδομένο, εξαντλούνταν στην εσωτερική αντιπαράθεση. Αυτό φάνηκε πολύ καθαρά και σε όλες τις μεγάλες ιδεολογικές συγκρούσεις της περιόδου: Το πρόβλημα δεν ήταν πλέον η αντίθεση των Ραγιάδων με τους Οθωμανούς, αλλά η σύγκρουση «διαφωτιστών» και Εκκλησίας. Σύμφωνα με την ίδια λογική, στην Κατοχή, δεν συγκρούονταν οι Έλληνες με τους Γερμανούς κατακτητές –και παρεμπιπτόντως με τους δωσίλογους– αλλά, σύμφωνα με τη νέα ιστοριογραφία των μαθητών του Λιάκου και του Μαργαρίτη, η αντίσταση δεν ήταν παρά ένας πρώτος εμφύλιος πόλεμος και το ίδιο απαντούν συμμετρικά από την απέναντι πλευρά όσοι ανακηρύσσουν τα τάγματα ασφαλείας σε αγωνιστές κατά του κομμουνισμού. Στην Κύπρο, η ΕΟΚΑ δεν στρεφόταν εναντίον των Εγγλέζων αλλά εναντίον των «αθώων» Τουρκοκυπρίων και των «ακραίων» διεθνιστών. Όλα αυτά κατέτειναν στην υποβάθμιση του εθνικοαπελευθερωτικού χαρακτήρα όλων των συγκρούσεων και την αναβάθμιση των ενδογενών και εμφυλίων συγκρούσεων. Γι’ αυτό ο «εχθρός» δεν ήταν πλέον ο Οθωμανός ή ο Γερμανός κατακτητής, αλλά πριν απ’ όλα  ο εσωτερικός αντίπαλος, ο κοτζαμπάσης, ο ΕΔΕΣ, ο «μπολσεβίκος» και πιο πρόσφατα, ο «Χριστόδουλος», ο εθνικιστής, ή αντιστρόφως το «κομμούνι».

Η καλλιέργεια της ολοκληρωτικής βίας

Θα ξεχάσουμε άραγε τα «ΚΝΑΤ» της δεκαετίας του 1970 και του 1980, που προσπαθούσαν να επιβάλουν την τάξη στους νεολαιίστικους χώρους; Σταδιακώς, αρχικά στα Πανεπιστήμια και, στη δεκαετία του 2000, όλο και περισσότερο και στον δρόμο, αναπτύχθηκε μια κουλτούρα βίας με φασιστικά χαρακτηριστικά, που απαγόρευε την έκφραση της αντίθετης γνώμης και εκφραζόταν με το συστηματικό σπάσιμο καταστημάτων και τη χρήση μολότοφ, για να καταλήξει με τραγικές συνέπειες στη Μαρφίν και αλλού. Αυτή η «πολιτική βία» συνδυάστηκε με τον ακραίο χουλιγκανισμό των οπαδών των μεγάλων ποδοσφαιρικών ομάδων, που συχνά πυκνά κάνουν  λαμπόγυαλο τους δρόμους και τα γήπεδα των πόλεων. Και αυτή δεν πρέπει να την υποτιμάμε διότι ένα μεγάλο μέρος των νεαρών αγοριών θητεύει πρώτα στους οπαδικούς στρατούς όπου και αποκτά την κουλτούρα του εμφυλίου. Είναι χαρακτηριστικό πως, ακόμα και όταν μια ελληνική ομάδα συγκρούεται με μια ξένη, οι Έλληνες οπαδοί των υπολοίπων ελληνικών ομάδων συντάσσονται στην πλειοψηφία τους με την ξένη! Όπως οι Κνίτες, στη δεκαετία του 80, που, όταν έπαιζε η ελληνική ομάδα με την σοβιετική, υποστήριζαν τη σοβιετική!  Μέσα στο κλίμα της κρίσης του 2000 και ακόμα περισσότερο της παρούσης δεκαετίας, η εμφυλιοπολεμικές λογικές της πολιτικής βίας ήρθαν να συναντήσουν και να διαπλακούν με την οπαδική βία. Και, έτσι, διάφορες ομάδες οπαδών τάσσονται με τους φασίστες και τους χρυσαυγίτες και άλλες με τους αντιεξουσιαστές.

Για πολλά χρόνια, προσπαθούσαμε να καταδείξουμε το αδιέξοδο αυτής της εμφυλιοπολεμικής λογικής η οποία, στην πραγματικότητα, κρύβει και καλύπτει έναν βαθύ φόβο να αντιμετωπιστούν οι πραγματικοί αντίπαλοι της χώρας, η Μέρκελ και ο Ερντογάν. Τονίζαμε πως η επιδοκιμασία ή η ανοχή απέναντι σε μια ολοκληρωτική και φασιστοειδή συμπεριφορά, στα πανεπιστήμια και στους δρόμους, από μια αριστερά που έχει ξεχάσει την περιβόητη φράση του Μπρεχτ –για εκείνους που σιωπούν όταν βαράνε τους αντιπάλους τους– αργά ή γρήγορα θα στρεφόταν και ενάντια στους ίδιους. Πράγματι, σε συνθήκες κρίσης και στο επίπεδο της γυμνής βίας, κερδισμένοι βγαίνουν εν τέλει μόνο οι επαγγελματίες της βίας. Τους Κνίτες αντικατέστησαν οι αντιεξουσιαστές και αυτοί κινδυνεύουν να αντικατασταθούν από τους φασίστες. Και αυτό διότι  οι φασιστικές ομάδες τύπου Χ.Α. οικοδομούνται αποκλειστικά στο πεδίο της βίας. Σήμερα, που το μεταναστευτικό και η εγκληματικότητα στρέφει μεγάλα τμήματα του πληθυσμού προς τον νόμο και την τάξη, όχι μόνο θα επικροτείται η κρατική βία αλλά θα αναπτύσσεται με ταχύτητα και η παρακρατική και φασιστική βία.

Υπερβαίνοντας τα ξεπερασμένα δίπολα…, αναδεικνύοντας τη σύνθεση

Αλλά για να ξεφύγουμε από τους Κασσιδιάρηδες και να περάσουμε σε πιο σοβαρά διακυβεύματα, η ίδια τυφλή λογική διαπερνάει σήμερα, με έναν υστερικό λόγο, την αντιπαράθεση μνημόνιο-αντιμνημόνιο, δραχμή ή ευρώ κ.ο.κ. Και αυτό γίνεται σαφές ακόμα και σε τοποθετήσεις φίλων και συντρόφων. Το εμφυλιοπολεμικό γονίδιο είναι αθάνατο. Εξάλλου, έχει ιστορία τουλάχιστον τριών χιλιάδων χρόνων. Όταν, λοιπόν, τονίζουμε πως, μετά την  6^η Μαΐου και την επιτάχυνση της ευρωπαϊκής κρίσης, το διακύβευμα στην Ελλάδα δεν είναι πλέον το μνημόνιο-αντιμνημόνιο –διότι η λογική του μνημονίου έχει καταδικαστεί συντριπτικά από τον ελληνικό λαό, και εξάλλου είναι αδύνατο να υλοποιηθεί– αλλά η επιβίωση της χώρας με τις λιγότερες δυνατές απώλειες. Γιατί γνωρίζουμε πως οι απώλειες έχουν υπάρξει ήδη και είναι χωρίς επιστροφή, ενώ πλέον απειλείται όχι μόνο ό,τι έχει μείνει από το βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων αλλά και η ίδια η ανεξαρτησία μας. Και όμως, αντί να πρυτανεύσει μια λογική, ιδιαίτερα από τις αντιμνημονιακές λεγόμενες δυνάμεις, ενός ενιαίου εθνικού μετώπου που θα αναλάβει, σ’ αυτή την κρίσιμη στιγμή για τη χώρα, να διαπραγματευθεί αποφασιστικά τις τύχες της χώρας, προκρίνεται μια μικροκομματική και φτωχοπροδρομική λογική εμφύλιας διαμάχης. Αυτή είναι βέβαιο πως θα έχει τις χειρότερες δυνατές συνέπειες, διότι οξύνει το εμφυλιοπολεμικό κλίμα στο εσωτερικό του λαού και θα μας εμφανίσει τελείως αποδυναμωμένους απέναντι στους κυριότερους εχθρούς μας, τους Γερμανούς, που καραδοκούν και απαιτούν την εκδίωξη της Ελλάδας από το ευρώ, μέσα σε συνθήκες μιας καταστροφικής πτώχευσης. Άλλωστε, το φάσμα της καταστροφής είναι μπροστά μας ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα των εκλογών διότι, σε συνθήκες εμφύλιας διαμάχης, κανείς δεν θα μπορεί να διαπραγματευθεί αποτελεσματικά.

Εδώ και αρκετά χρόνια, έχουμε τονίσει πως, στην αγωνιστική παράδοση του ελληνισμού και της αριστεράς, συνυπάρχει το πνεύμα της αντίστασης και εκείνο του εμφυλίου. Εμείς επιλέξαμε να επενδύσουμε και να αναδείξουμε τη λογική της αντίστασης και να αντιταχθούμε σε εκείνη του εμφυλίου, γιατί είμαστε πεισμένοι πως η καρδιά της αντίθεσης είναι η αντίθεση του ελληνικού λαού με τους ξένους δυνάστες και επικυρίαρχους. Οι άλλοι, και δεν είναι τυχαία η εθνομηδενιστική λογική τόσο του ΚΚΕ όσο και του ΣΥΡΙΖΑ, έχουν επιλέξει την προβολή της εσωτερικής σύγκρουσης, έστω και αν είναι προφανές, όπως σήμερα, πως το κέντρο της αντίθεσης βρίσκεται στη σχέση του ελληνικού λαού με το παγκόσμιο σύστημα. Έτσι, μ’ έναν ξύλινο και ψεύτικο λόγο, συνεχίζουν να επιμένουν στα ξεπερασμένα διλλήματα,  είτε προσδοκώντας να γίνουν «χαλίφης στη θέση του χαλίφη», ή, ακόμα χειρότερα, σπρωγμένοι, ίσως και άθελά τους, από την εσωτερική λογική της εθνομηδενιστικής τους αντίληψης.

Το ζήτημα λοιπόν που τίθεται, ήδη από σήμερα, δεν είναι τόσο η έκβαση μιας εκλογικής διαμάχης, η οποία ούτως ή άλλως θα αποτυπώσει μια ισορροπία δυνάμεων ανάμεσα στον φόβο για τα χειρότερα και την αγανάκτηση, αλλά εάν είναι δυνατόν, στις 18 Ιουνίου, να επιτύχουμε μία σύνθεση ανάμεσα σ’ αυτά τα δύο συναισθήματα. Μία σύνθεση κατά την οποία η αντιμνημονιακή λογική θα αναλάβει –έχοντας ενσωματώσει και την παράμετρο του «φόβου», δηλαδή με θάρρος και ευθύνη–  να οδηγήσει τη χώρα σ’ έναν μακρόχρονο απελευθερωτικό αγώνα, που όχι μόνο θα μας βγάλει έξω από το μνημόνιο αλλά θα αποτελέσει την απαρχή μιας πιθανής και αναγκαίας ανάταξης του ελληνισμού. Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο.

Για κάτι τέτοιο, όμως, είναι αναγκαίο να υπερβούμε τη γιαλαντζή εμφυλιοπολεμική και διχαστική λογική, είναι αναγκαίο οι δυνάμεις της εργασίας, της παραγωγής και της αυτοσυνειδησίας του τόπου να αναλάβουν την πολιτική ηγεμονία, την οποία δεν μπορεί να προσφέρει ούτε μια μεταπρατική αστική τάξη ούτε τα παρασιτικά μεσοστρώματα που, για τριάντα πέντε χρόνια, άλλοτε εναλλασσόμενοι και άλλοτε –από ένα σημείο και μετά– μαζί, ανέλαβαν τη διακυβέρνηση της χώρας για να την οδηγήσουν στην καταστροφή.

Απέναντι στην παρακμή των πόλεων, των κομμάτων και των τηλεοπτικών προγραμμάτων, απέναντι στη τρομακτική ηχώ του Finis Greciae, «να ορθώσουμε ένα πύργο υπερήφανο απέναντί τους», όπως μας καλεί ο Μιχάλης Κατσαρός.

www.ardin-rixi.gr

βοήθεια...

 

 

Σου βιάζουν την κόρη!....ε, και;

Μα, δεν καταλαβαίνετε τι σας λέω; Αυτή τη στιγμή μου βιάζουν την δωδεκάχρονη κόρη μου στο δωμάτιο. Έκαναν το σπίτι άνω κάτω, έκλεψαν τα πάντα και τώρα μου βιάζουν και το παιδί μου. Κι εσείς μου λέτε, «ε, και»;

Ε, ναι, τι άλλο να σας πω;

«Μα»…

Τι μα και ξεμά ρε φίλε; Πάρε την καραμπίνα και βοήθησέ την.

Μα δεν έχω καραμπίνα. Είμαι φιλειρηνικός άνθρωπος. Δεν είμαι μιλιταριστής.

Συγχαρητήρια. Και που είσαι τώρα;

Κρυμμένος στη σοφίτα.

Άλλα μέλη της οικογένειας;

Η γυναίκα μου είναι κρυμμένη στο υπόγειο.

Ε, κάνε υπομονή. Θα φτάσουν και στο υπόγειο.

Μα τι είναι αυτά που λέτε; Εδώ κινδυνεύουμε.

Ακριβώς.

Και δε θα κάνετε κάτι; Γείτονες είστε.

Ακριβώς. Δέκα σπίτια είμαστε όλοι κι όλοι εδώ πάνω στα βουνά. Και τον προηγούμενο μήνα είχαν εισβάλλει στο γείτονά σας, έτσι;

Μάλιστα.

Τον βοηθήσατε;

Μα…ήταν ένοπλη εισβολή…έπεφταν σφαίρες…τι θα έκανα; Πως θα τα έβγαζα πέρα; Ειδοποίησα την αστυνομία. Τι άλλο να έκανα;

Σωστά. Γι’ αυτό και δεν είχατε συμμετάσχει ούτε πριν ούτε μετά στις συζητήσεις των γειτόνων σας για μέτρα αυτοπροστασίας. Είστε προοδευτικός άνθρωπος, που απεχθάνεστε τέτοιες καταστάσεις. Έτσι δεν μας είχατε πει;

Μα, η ίδια η Πολιτεία δεν το επιθυμεί κάτι τέτοιο. Το απαγορεύει. Είμαστε ευνομούμενοι πολίτες, το ξεχάσατε; Δεν επιτρέπεται να μετατρεπόμαστε σε αγρίμια.

Σωστά. Οπότε αφού δεν μπορείτε να κάνετε κάτι χαλαρώστε και απολαύστε το.

Μα…

Επίσης μπορείτε ως ευνομούμενος Πολίτης να καλέσετε την Πολιτεία να «σπεύσει». Το ίδιο θα κάνω και εγώ. Θα ειδοποιήσω την Αστυνομία.

Μα τους ειδοποίησα κι εγώ αυτούς….αλλά αυτοί θα κάνουν δέκα χρόνια να έρθουν…είμαστε άκρως απομονωμένοι εδώ που κατοικούμε και μόλις πέντε αστυνομικοί έχουν να εποπτεύσουν μια τεράστια περιοχή. Ακόμη κι αν υπάρχουν ελεύθεροι 2-3 αστυνομικοί, μόνον για να φτάσουν εδώ πάνω θέλουν τρία τέταρτα.

Ναι, αλλά αυτή είναι η νόμιμη οδός αγαπητέ. Έτσι δεν είπατε;

Ναι, αλλά η οικογένειά μου τώρα κινδυνεύει. Όχι αύριο.

Ακριβώς, τα ίδια σας λέγαμε και πριν την συνάντηση των γειτόνων, που αρνηθήκατε να έρθετε και να συμμετάσχετε. Όπως ακριβώς κινδύνευσε και η οικογένεια του γείτονά σας πριν έναν μήνα όταν εσείς αρνηθήκατε να τον βοηθήσετε ενώ πήγαν άλλοι πέντε γείτονες με τις καραμπίνες και τους απασχόλησαν με βολές στον αέρα μέχρι να έρθει η αστυνομία και να αναλάβει. Με αποτέλεσμα σήμερα και οι πέντε να βρίσκονται υπόδικοι επειδή έσπευσαν να βοηθήσουν με προσωπικό κίνδυνο κατά της ζωής τους κι εν γνώσει τους ότι κατόπιν θα είχαν και μπερδέματα με την Δικαιοσύνη. Αφού εσείς δεν τρέξατε όταν σας είχαν ανάγκη, τώρα ποιος νομίζετε ότι θα δεχτεί να διακινδυνεύσει για σας; Κι όταν οι μισοί μάλιστα είναι ήδη υπόδικοι….

Μα δεν είναι δυνατόν να μην μπορεί να γίνει κάτι.

Βεβαίως και μπορείτε. Να κατεβείτε από τη σοφίτα, να πάτε στο πλησιέστερο σπίτι και να δανειστείτε την καραμπίνα του γείτονά σας. Αυτό δεν νομίζω κανείς να σας το αρνηθεί.

Μα…είναι ψηλά η σοφίτα…πως θα κατέβω μέσα στη νύχτα; Δεν είμαι εκπαιδευμένος….Άσε που μπορεί να με ακούσουν και να μου ρίξουν…Αλλά ακόμη και να κατάφερνα να φτάσω στο γείτονα, ακόμη κι αν είναι εκεί, ακόμη κι αν μου έδινε την καραμπίνα, πως θα την χρησιμοποιήσω; Δεν είμαι κανένας κομάντο…δεν έχω ιδέα από όπλα…

Ε, να με συγχωρείτε τότε, αλλά μπορείτε επίσης, εφόσον αποδειχτήκατε τόσο «χοντρόπετσος» και «αντικοινωνικός» όταν κινδύνευαν οι γείτονές σας κι αφού ακόμη και τώρα βάζετε μπροστά από τη ζωή του παιδιού σας και της οικογένειάς σας την δική σας ζωούλα να αποδεχτείτε την νοσηρή σας φύση και να πάτε στο δωμάτιο της κόρης σας μαζί με τους εγκληματίες και να «συμμετάσχετε στο γλέντι» τους.

Πως τολμάτε;

Μα γιατί; Έτσι κι αλλιώς αυτές τις επιλογές είχατε μπροστά σας καιρό τώρα. Και προφανώς τις έχετε ήδη κάνει μέσα σας.

Τι εννοείτε;

Καλά, μέχρι να τελειώσουν με την κόρη σας και μέχρι να έρθει η αστυνομία θα σας κάνω λίγη παρέα για να σας βοηθήσω να «το εμπεδώσετε».

Εννοώ: 1^η επιλογή, «Δράση». Δεν το κάνατε όταν έπρεπε, δεν προετοιμαστήκατε, συνεπώς δεν έχετε ούτε τα εφόδια, ούτε την εκπαίδευση, ούτε και τα κότσια προφανώς για να το κάνετε ούτε και τώρα. Απωλέσατε αυτήν την επιλογή.

2^η επιλογή: Να συνεχίσετε να παραμένετε στην «άκρη». «Αποστασιοποιημένος ψυχικά και ενεργητικά από τα πάντα» όπως και το κάνατε άλλωστε τόσον καιρό. Να κάτσετε εκεί βαθιά μέσα στην τρύπα σας και να περιμένετε άπραγος να τελειώσουν και να φύγουν.

3^η επιλογή: Να συνειδητοποιήσετε πόσο «οικτρός» είστε. Είστε το ίδιο «νοσηρός, αντικοινωνικός και οικτρός» όσο αυτοί οι εγκληματίες αυτή τη στιγμή που ξεσκίζουν την κόρη σας στο διπλανό δωμάτιο και να γίνετε απολύτως ίδιος με αυτούς. Να πάτε στο διπλανό δωμάτιο και να συμμετάσχετε στο «βιασμό της κόρης» σας.

Μα είστε τρελός;

Εγώ; Καθόλου…βασικά προσπαθώ να σας κάνω συνειδητοποιήσετε τι κάνετε μπας και ξυπνήσετε, αλλά δεν το βλέπω….

 Εσείς θα το κάνατε κάτι τέτοιο;

Όχι βέβαια…αλλά εγώ δεν είμαι εσείς….«Ωραιοποιείστε» το και «δείτε το δημιουργικά». Είναι ίσως ο μόνος τρόπος για να προσπεράσετε τις φοβερές τύψεις που πιθανόν να σας περιμένουν στη γωνία μετά το περιστατικό. «Ψυχικό Άλμα» λέγεται αγαπητέ…Λογικά δεν ακούγονται όλα;

Είστε πράγματι τρελός…

Μπορείτε βεβαίως, να προσπαθήσετε να καταγράψετε τον βιασμό και να τον περιφέρετε κατόπιν στα κανάλια. Έτσι θα έχετε την ψευδαίσθηση ότι κάτι κάνατε κι εσείς για να «ξυπνήσει η κοινωνία». Πως «θυσιαστήκατε» φερόμενος «γενναία» προκειμένου να υπάρχει «ζωντανή εικόνα» που θα «παραδειγματίσει» για το «κοινό καλό». Θα νοιώσετε πως έστω κι έτσι κάνατε κι εσείς κάτι. Και θα κερδίσετε και τα 15 λεπτά δημοσιότητας που αναλογούν στην άθλια και μίζερη ύπαρξή σας. Θα σας καλούν σε πάνελ, θα ασχολούνται με σας και το δράμα της κόρης σας και μέσα από τη ματαιοδοξία της δημοσιότητας θα βρείτε ίσως κι ένα «ψυχολογικό τρυκ/πάτημα» να ξεπεράσετε τις τύψεις σας.

Η κόρη μου σταμάτησε να ουρλιάζει…πρέπει να τελείωσαν…

Α, ούρλιαζε κιόλας…και ούτε εσείς, ούτε και κανείς από τους γείτονες δεν συγκινήθηκε…ενδιαφέρον….θα πρέπει να σας προβληματίσει αυτό.

Μα, ίσως τώρα κάνουν κάτι χειρότερο ακόμη…

Όπως;

…

Χμμμ, δεν απαντάτε…ποιο είναι άραγε το χειρότερο για σας αυτή τη στιγμή; Να πάνε προς το υπόγειο για τη γυναίκα σας ή προς τη σοφίτα για σας;

Μα, με έχετε παρεξηγήσει. Δεν είμαι κακός άνθρωπος. Δεν είμαι σαν αυτούς. Ένας φιλήσυχος, ευυπόληπτος και ευνομούμενος πολίτης είμαι.

Που όμως με την στάση σας επιτρέψατε σ’ αυτά τα κτήνη να κάνουν επανειλημμένα και να συνεχίζουν να κάνουν τα αίσχη που κάνουν. Χτες στους γείτονές σας, σήμερα σ’ εσάς, αύριο σε κάποιον άλλον συμπολίτη σας.

Δεν είναι δυνατόν να μου καταλογίζετε τέτοιες ευθύνες. Δεν ήθελα να κάνω κάτι τέτοιο.

Α, όχι. Βεβαίως και όχι. Απλά την ησυχία σας θέλατε. Να όμως που το κακό για να γίνει χρειάζεται δύο. Αυτόν που το κάνει και αυτόν που θα μπορούσε να το αποτρέψει και δεν έκανε τίποτα γι’ αυτό. Τι κάνουν τώρα οι εγκληματίες;

Πηγαίνουν προς το υπόγειο, νομίζω.

Κάνω λάθος ή σας ακούω «ανακουφισμένο»;

Μα τι είναι αυτά που λέτε; Βεβαίως και ανησυχώ για την γυναίκα μου.

Α, δεν έχω καμία αμφιβολία επ’ αυτού. Απλά διαπιστώνω πως ανησυχείτε περισσότερο για τον εαυτούλη σας. Σκέφτεστε πόσο πολύ θα πονούσε το ξύλο που θα σας έριχναν. Ή ακόμη και ο βιασμός σας πολύ περισσότερο. Αν και υποθέτω πως αυτό θα το θεωρούσατε το λιγότερο. Ίσως και ενδόμυχα να το επιζητείτε.

Μα, δεν σας επιτρέπω.

Α, δε χρειάζεται. Έχω καταλάβει τι έχω απέναντί μου. Οπότε δεν χρειάζεται να μου δώσετε καμία έγκριση.

Μα πως τολμάτε;

Τολμάω γιατί συνειδητοποιώ πως αυτή τη στιγμή η ανήλικη κόρη σας αιμορραγεί πιθανότατα θανάσιμα από τον βιασμό της κι όμως εσείς εξακολουθείτε να μην κάνετε κάτι για να τους προστατέψετε. Αντ’ αυτού συνεχίζετε να μιλάτε στο τηλέφωνο κατατρομαγμένος προσπαθώντας να βρείτε εσείς λίγη «ψεύτικη ασφάλεια» μέσα από μια συνομιλία αδιαφορώντας για τον τρόμο του παιδιού σας. Πιθανότατα, θα ανησυχείτε ακόμη περισσότερο μην βρουν κάποιο κρυμμένο χρηματοκιβώτιο ή μήπως φτάσουν σε σας στην σοφίτα εάν αποκαλύψετε τη θέση σας.

Χριστέ μου!

Α, κατάλαβα…άλλαξαν πορεία και αντί για το υπόγειο έρχονται στην σοφίτα.

Σας παρακαλώ, έρχονται…κάντε κάτι….

Ναι, θα κάνω αγαπητέ…θα σας συνιστούσα να χαλαρώσετε και να το απολαύσετε….

Έτσι, ίσως νοιώσετε καλύτερα τι πέρασε η κόρη σας «εξ’ αιτίας» σας πριν λίγο….και τι πέρασαν και οι γείτονές σας πριν λίγες ημέρες όταν αρνηθήκατε να τους βοηθήσετε όλους….

Καληνύχτα ανθρωπάκο…όπως έστρωσες θα κοιμηθείς…μπορείς να είσαι βέβαιος ότι κάτι έκανες κι εσύ για να ξυπνήσουν οι υπόλοιποι…ο «άκρως εκ-παιδευτικός» αυτός διάλογός μας ηχογραφήθηκε και θα δημοσιευθεί…

 

Γιώργος Ανεστ.