οι ιμάμηδες του προξενείου...

Τους κλαίνε δυό, τους κλαίνε τρεις, τους κλαίνε χίλιοι δύο

τους κλαίνε οι πράκτορες μαζί κι όλο το προξενείο.

Χάνουνε την φοβέρα τους που είχαν μέσω ιμάμη

τι κρίμα ο μαύρος ο παράς να πάει όλος χαράμι.

Τους κλάνω μιά, τους κλάνω δυό , τους κλάνω χίλιες δύο

να κλαίτε τουρκοπράκτορες μές στο χαμετυπείο.

Εμείς σας καλομάθαμε και γίνατε θεριά

η τουρκοψείρα χόρτασε και βγήκε στον γιακά.

Βρε ούστ φασίστες και λοιποί το παίζετε αθώοι

σας σιγοντάρουν κι «Έλληνες», βλαμμένοι από σόϊ.

Φτάνει, σας ανεχτήκαμε και γίνατε χολέρα

τον πούλο σας να πάρετε να δούμε άσπρη μέρα.

Πάρτε και τους ρουφιάνους σας εις την «μαμά πατρίδα»

να δούνε πόσα «οθωμανικά» ο σάκος παίρνει απίδια

Πάρτε και τους Συλλόγους σας και τον «πολιτισμό» σας

μείνετε όλοι άνεργοι, ξεράντε το σκατό σας.

Μάλλον δεν καταλάβατε, σας αποκάναν βόδια

τα ψέμματα κι ο σατανάς έχουν κοντά τα πόδια.

Άντε να ‘ρθεί και η στιγμή για να ριχτεί η φόλα

τους γκριζο-λύκους τα φρικιά, να τα ψοφήσει όλα.

Κλαίει ο Ντεντές, κλαίει ο Μετέ κλαίει κι ο Σερήφ

άϊντε από δω μας κάνατε τα ούμπαλα πορτατίφ

Κλαίει ο φουκαράς ο πρόξενος, κλαίει κι ο Τοραμάν

τα μεμετάκια αρέστηκαν στο «να δέρνουν, να γαμάν»…

ο Γιωργάκης στο δικαστήριο...

Ποίηση

τίτλος :

«ο Γιωργάκης απολογούμενος στο δικαστήριο»

 Έλεος κύριοι δικασταί, συγγνώμη δικηγόροι

στην μητρική μου θα το πώ αϊμ βέρι βέρι σόρι

έχω μανούλα φρόκαλο και δυό χαζά αδερφάκια

υπέγραψα μνημόνιο μην μείνω στα παγκάκια

μ΄ήθελε πρωθυπουργό η μάμυ μου, το είχε κατά νού της

ξεκούτιανε κι ο γέρος μου που ήταν και τσιφούτης

φταίει κι αυτός απ΄την Στοά, με ξέρει από παιδάκι

που μου ΄πε "υπόγραψέ το κι αυτό, ακούς χαζέ Γιωργάκη;"

Τί νά ΄κανα ο καψερός; Τί νά ΄κανα ο δόλιος;

με πίεζαν όλοι συνεχώς, μέχρι κι ο Γιώργος Ντόλιος.

Εγώ τους Έλληνες τους αγαπώ, δεν θέλω να πονάνε

κατάλαβα πουλί κ' υπογραφή δεν βάζεις όπου νά ΄ναι

Θα επανορθώσω άμεσα, κάνω και κωλοτούμπα

θα κάνω κόμμα αριστερό που θα το λέν "τουλούμπα"

θα της αρέσει της μαμάς, θ΄αρέσει στο κοινό

θα κάνω και ποδήλατο, τέννις, σκουός, κανό

Θα γίνω αντιμνημονιακός, θα εκφράζω κάτι νέο

ποιός έχασε την τσίπα του για να την βρώ οέο;

θα φτιάξω κόμμα φοβερό που την Ελλάδα σώνει

χέστηκε η φοράδα μας, χέστηκε μες στ' αλώνι

μα τί ακούγεται απο ΄κεί; ποιός τρίζει τα πλακάκια;
ά είναι η πουστροπαρέλαση κι ακούγονται γοβάκια

Αφήστε με κύριοι δικασταί, μή με κατηγορείτε
θα πάω στην παρέλαση και μην ομοφοβείτε

μονάχα αυτό να σκέφτεστε το τί καλά ΄χω φέρει
πουστροπαρέλαση, αράπηδες, ΔουΝουΤου, Καρατζαφέρη…

Βαλεντίνα -βουλευτίνα

αχ Βαλεντίνα, αχ βρε τσαχπίνα

μόρτικα κομμένα τα μαλλιά σου

βάζεις σιλικόνη στα βυζιά σου

χάλια μούτρα, δεν κομπλάρεις

έχεις φράγκα καί μιζάρεις

έγινες και βούλευτίνα

κι όπως πάς σε λίγα χρόνια

θα ζητάς γκέι-άρραβώνα

βουλευτίνα - Βαλεντίνα

Αχ Βαλεντίνα, αχ βρε τσαχπίνα

ψήφοι μετρημένοι τα κουκιά σου

έβαλες ποστίζ και στα μαλλιά σου

είσαι κότα, το γουστάρεις

και στα πάνελ μας φρικάρεις
είσαι πρώτη πασοκίνα

κι όπως πάς σε λίγα χρόνια
θα μας κάνεις μακαρόνια
τα παπάρια Βάλεντίνα...

τουρκοσιριαλο-ποίηση

Αγάπη, θέλεις να πάμε σινεμά;

Μπά, έχει απόψε την Σιλά.

Μήπως να παίζαμε κουμ κάν;

Όχι, μετά θα δώ Σουλεϊμάν.

Θέλεις βολτίτσα με μουσική στο φούλ;

Με τίποτα δεν χάνω Φατμαγκιούλ.

Πάμε ν'αλλάξω την μπλούζα την σιέλ;

Τρελλός είσαι, να χάσω την Εζέλ;

Θέλεις να κάνεις μανικιούρ;

Άσε με βλέπω τον Ονούρ.
Να κόψουμε λουλούδια από τον μπακσέ;
Έχει αγώνα η Φενέρμπαχτσέ.
Πάμε για παγωτό αλά κρέμ;
Μα σήμερα παίζει τον Κερέμ.
Χτύπησα, θα με πάς στο ΚΑΤ;
Σκάσε και βλέπω Ζεχραζάτ.
Να σε κεράσω πίτσα Φάν;
Αχ, πως μ' αρέσει ο Μπουρχάν.
Πές μου πού θες να σε πάω αλλού.
Πόσο μου λείπει ο Χαλβατζί-ογλού.
Να κάνουμε στο κρεβάτι νάζια;

Μπά, απόψε αρχίζω τα ναμάζια.

 

Μα τι άλλο να κάνω Θεέ μου;

Πάνε φέρε μου να φάω μπισκότα.

Μωρ’ δεν πηδιέσαι μωρή κότα!

Μά άντρα μου πώς με μιλάς έτσι;

Γιατί, θα παρεξηγηθεί ο γυφτο-σκηνοθέτσι;

Απαιτώ τον πρέποντα σεβασμό!

Ρε άϊντε τον πούλο από δώ.

Και έτσι τελειώνει η ιστορία

της Λίτσας και του Ζαχαρία…

ο Εμίρης κι ο Μπατίρης

Μάνα σαν έρθει ο δοσατζής, να μην μου τον πικράνεις.

 Βάλτου φαί, βάλτου πιοτί κι αέρα να του κάνεις.

Πέστον μανούλα μ΄ πέστονε πως είμαι μπατιράκι, 

μόλις προχθές με διώξανε  που δούλευα τσιράκι

Κλάψε μανούλα μ΄κλάψε με μήπως και μας αφήσει,

άλλη φορά να ξαναρθεί, όταν θα φύγ΄ η κρίση.

Κι άμα θα φύγει ο δοσατζής κι έρθει ο Εμίρης,

πέστον «σαλαμαλέκομ» μάνα μου και βάλτον στο τσαντίρι σ΄

Δώστου χαλβά και καβουρμά, δώστου και κόκα κόλα.

κλάψου μανούλα μ΄ και σ΄αυτόν να μετανιώσει γι΄όλα.

Κι αν μπαϊλντίσει μάνα μου και πεί  «παρά χαλάλι»

να τον κεράσεις και φοντάν να μας ξανάρθει πάλι

Μα αν ο Εμίρης τσατιστεί και πεί «δραχμή καμμία», 

δώστου κλωτσιά στα αχαμνά κάτω απ’ την κελεμπία.

Καλά τα λες βρε γιόκα μου μα με στεναχωρείς.

Με κλάμματα και γαλιφιές νομίζεις θα σωθείς;

Τον δοσατζή μην φοβηθείς, ούτε και τον Εμίρη,

μήτε τον Εβραιοαμερικανό και τον τουρκοβεζύρη.

Κοίτα εσύ ν’ αντρειωθείς  και τα μυαλά σ’ να αλλάξουν,

κι ύστερα όλοι αυτοί οι «τρομεροί», μια μάντρα θα σε κλάσουν

Μα αν επιμένεις να γενείς γιουσούφης και γλυφτράκι

 πάντα θα σε παραπετούν και θα ΄σαι μπατιράκι.